Często możemy zaobserwować psy trzęsące się, nawet wtedy, gdy są ubrane w urocze swetry i czapki. Niestety niska temperatura jest tylko jedną z przyczyn, która powoduje, że nasi futrzani przyjaciele drżą! Psy na ogół trzęsą się z mało istotnych powodów, ale czasami ich reakcja może być wołaniem o pomoc. W takich sytuacjach warto poznać przyczynę dreszczy, aby we właściwy sposób zadbać o zdrowie i komfort pupila.
Najprostszą odpowiedzią na pytanie „dlaczego mój pies się trzęsie?” jest fakt, że jest mu po prostu zimno. Drżenie w zimnym otoczeniu jest mimowolną reakcją czworonoga, mającą na celu podniesienie temperatury ciała. Zdaniem kynologów, psy ras miniaturowych trzęsą się znacznie częściej niż te duże. Dlatego łatwiej zaobserwować drżące Yorki, Shih tzu czy Chihuahua, które są bardziej podatne na dreszcze niż większe rasy. Wiąże się to z ich niewielką masą ciała i niskim stopniem izolacji termicznej.
Co powinieneś zrobić jeśli pupil nie czuje się komfortowo na mrozie? Przede wszystkim rozważ ograniczenie czasu przebywania na zimnie. Pomyśl jednocześnie o założeniu swojemu podopiecznemu swetra lub płaszcza, które mogą również pomóc mu zachować ciepło i złagodzić dreszcze. Zadbaj także o zapewnienie psiakowi ciepłego miejsca do zwinięcia się w „kłębek”, a jego legowisko umieść w pobliżu grzejnika. W zimną noc możesz go okryć również ciepłym kocem.
Niektóre psy drżą okazując podekscytowane lub gdy są szczęśliwe. Nie ma pewności, dlaczego ekscytacja wywołuje taką reakcję u czworonoga. Jedna z teorii głosi, że jest to wyraz zewnętrznej manifestacji jego intensywnych emocji. Nie ma żadnego niebezpieczeństwa w tym objawie. Zazwyczaj ustaje samoistnie, gdy pupil się uspokoi.
Co powinieneś zrobić? W większości przypadków należy spokojnie przeczekać ten okres. Jednak część psich behawiorystów ostrzega, że często powtarzający się stan nadmiernego podekscytowania może prowadzić do nadpobudliwości. W takich sytuacjach zaleca się odwracanie wzroku od pupila, po czym nagradzanie go, gdy się uspokoi i zrelaksuje. Można też mu pomóc, ucząc spokojnego oczekiwania, np. wydając komendę siad przed otwarciem drzwi czy podaniem miski. Dzięki temu pupil uczy się kontrolować emocje i szybciej się wycisza.
Inne intensywne emocje, które mogą powodować trzęsienie się psa, to strach i niepokój. Chociaż dreszcze w tym przypadku nie są szkodliwe same w sobie, ale stres jest tak samo niekorzystny dla psa, jak i jego właściciela.
Co należy zrobić? Postaraj się uspokoić psa i (gdy to możliwe) usunąć źródło stresu. Jeśli pupil trzęsie się ze strachu podczas burzy, spróbuj pomóc mu zachować spokój (głaszcząc, przytulając, mówiąc łagodnym głosem) lub odwróć jego uwagę. Wykorzystaj ulubione zabawki lub gadżety maskując odgłosy grzmotów. Muzyka relaksacyjna, przytłumione światło, zasłonięte okna podczas burzy potrafią również złagodzić jego reakcję. Warto pamiętać, że pies jest bardzo spostrzegawczy i jeśli dostrzeże, że jesteś zestresowany, niespokojny lub przestraszony, będzie dokładnie naśladować Twoje emocje. Gdy zaobserwuje, że zachowujesz spokój, ignorujesz powód albo źródło stresu w otoczeniu, jest szansa, że szybciej się uspokoi i przestanie się trząść.
Jeżeli masz wyjątkowo lękliwego psa, możesz spróbować znaleźć mu miejsce, które będzie dla niego azylem w trudnych momentach. Może to być łazienka, koc pod stołem, legowisko w bardziej zacisznym kącie, w którym pies lubi przebywać. Najważniejsze, by dać pupilowi poczucie bezpieczeństwa i pokazać, że nie musi radzić sobie sam. Oznacza to Twoje wsparcie, spokojną obecność, cierpliwość i reagowanie na jego potrzeby, adekwatnie do sytuacji.
Jeśli będziesz pocieszać psa za każdym razem gdy się trzęsie, może zrozumieć, że dreszcze to dobry sposób na zwrócenie twojej uwagi. Niektóre psy włączają nawet tryb „drżenia”, aby zdobyć współczucie właściciela, błagając np. o jedzenie.
Co powinieneś zrobić? Jeśli pies się trzęsie, aby zwrócić na siebie uwagę, najpierw należy upewnić się, że nie stoi za tym ból, stres ani choroba. Kiedy zdrowie pupila nie budzi zastrzeżeń, drżenie może wynikać z zabiegania o zainteresowanie opiekuna. W takiej sytuacji najlepiej nie reagować od razu głaskaniem czy smakołykiem, bo pies szybko uczy się, że to skuteczna metoda. Zamiast tego warto poświęcać mu uwagę w chwilach, gdy jest spokojny i zachowuje się naturalnie. Pomaga też codzienna rutyna i konsekwencja. Regularne spacery, zabawy węchowe, nauka prostych komend czy zabawy interaktywne zmniejszają potrzebę teatralnego zachowania. Spokojna, przewidywalna reakcja uczy czworonożnego przyjaciela, kiedy może liczyć na kontakt, a kiedy nie.
Niestety czasami trzęsienie się i dreszcze mogą oznaczać, że zwierzę cierpi lub jest chore. Dreszcze i drżenie mięśni mogą być objawami poważnych schorzeń psa, takich jak nosówka, hipoglikemia, choroba Addisona i choroba zapalna mózgu, a także bardziej powszechnej dolegliwości, na przykład rozstroju żołądka. Mogą być również oznaką uogólnionego zespołu drżenia, zwanego także zespołem wstrząsów. Wśród ras psów, które mają predyspozycje do tego schorzenia wymienia się najczęściej: białego szpica, chow chow, pudla, maltańczyka, springera spaniela, dalmatyńczyka, dobermana, buldoga angielskiego oraz labradora retrievera.
Co należy zrobić w takim przypadku? Drżenie spowodowane bólem lub chorobą nigdy nie powinno być bagatelizowane. Poszukaj innych symptomów choroby lub doznanego urazu. Jeśli pies trzęsie się, a dodatkowo jest osłabiony, apatyczny, nie chce jeść, ma gorączkę, wymioty, biegunkę, problemy z poruszaniem albo skomli przy dotyku, trzeba jak najszybciej skontaktować się z lekarzem weterynarii. Lekarz przeprowadzi badanie, a w razie potrzeby zleci diagnostykę: morfologię, badanie moczu, USG, RTG lub badania neurologiczne. Dzięki temu możliwe będzie ustalenie dlaczego pies się trzęsie i wprowadzenie odpowiedniego leczenia. Szybka reakcja opiekuna jest tutaj kluczowa, może skrócić cierpienie pupila i zapobiec poważniejszym powikłaniom. W domu pies przede wszystkim potrzebuje bezpieczeństwa, spokoju, troski i opieki zgodnej z zaleceniami weterynarza.
Wraz z wiekiem psi organizm zaczyna działać wolniej i jest mniej sprawny. Układ nerwowy, mięśnie i stawy nie funkcjonują już tak, jak u młodego zwierzęcia. W takim przypadku drżenie ciała może być jednym z objawów naturalnych procesów starzenia się organizmu. Zazwyczaj nie jest to oznaka choroby, lecz efekt osłabienia mięśni, zmniejszonej masy ciała, problemów z termoregulacją lub zwyczajnego zmęczenia organizmu. Starszy pies może się trząść, gdy dłużej leży w jednej pozycji lub próbuje wstać po odpoczynku. Ponadto, senior szybciej marznie i znacznie trudniej mu się rozgrzać po spacerze w chłodne, mroźne lub deszczowe dni.
U psów w starszym wieku częściej pojawiają się też choroby przewlekłe, które mogą nasilać objaw trzęsienia ciała. Mogą to być choroby zwyrodnieniowe stawów, bóle mięśni, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy czy zaburzenia neurologiczne. W takich sytuacjach drżenie może iść w parze z innymi objawami takim jak: sztywnością ruchów, apatią, dezorientacją, problemami ze snem lub nadmiernym niepokojem.
Co powinieneś zrobić? Jeśli zauważysz, że starzejący się czworonożny przyjaciel zaczyna się trząść, najlepiej poprosić weterynarza o konsultację i wykonanie badań kontrolnych. Specjalista może zaproponować leki przeciwbólowe, suplementy na stawy, dietę wspierającą mięśnie lub terapię pomagającą w chorobach neurologicznych. Dzięki temu podopieczny zyska więcej komfortu na co dzień. W domu warto wtedy zadbać o większy komfort pupila. Ważne, aby zapewnić mu ciepłe miejsce do spania, półmiękkie legowisko, spokojne spacery, odpowiednią dietę dla psich seniorów. Gdy pies trzęsie się ze starości, potrzebuje także większej czułości, bliskości i dużej dawki spokoju. Właściwa opieka sprawia, że nawet jesień życia może być dla psa łagodna i bezpieczna.
Psy, podobnie jak ludzie, mogą się trząść z wielu powodów. Jedne są błahe i możemy łatwo dociec ich przyczyny (zimno czy strach), a inne wskazują na poważne dolegliwości i choroby. W większości przypadków jest to jednak sygnał, którego nie należy ignorować. Pies nie powie, co go boli. Dlatego drżenie ciała, postura i zachowanie stają się jego językiem. Warto go słuchać, bo troska i czujność opiekuna mogą realnie wpłynąć na zdrowie i dobre samopoczucie pupila. Uważna obserwacja czworonożnego przyjaciela pomoże w porę dostrzec niepokojące sygnały oraz objawy współistniejące. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepszym wyjściem jest szybki kontakt z lekarzem weterynarii.
Mało kto zastanawia się nad tym na co dzień, jak zbudowane są psie kończyny, czy pupil posiada kolana i ile ich właściwe jest. Co interesujące, wiedza o tym nie jest tylko ciekawostką, lecz realnym wsparciem w profilaktyce schorzeń układu ruchu. Świadomość, ile pies ma kolan, gdzie się znajdują i jak funkcjonują, sprawia, że opiekun szybciej zauważy niepokojące objawy. Łatwiej też odróżni zwykłe zmęczenie od objawów bólu, kulawizny czy przeciążenia stawów. Dzięki temu może szybciej zareagować i skuteczniej dbać o zdrowie swojego pupila.
Przedstawiciele największych ras psów robią ogromne wrażenie. Budzą respekt i onieśmielenie. Co ciekawe, duże psy często są znacznie cichsze i delikatniejsze od swoich mniejszych pobratymców. Chociaż ich ogromny rozmiar może początkowo wywoływać zakłopotanie, a nawet niepokój, właściwe wychowanie sprawia, że stają się dobrodusznymi, lojalnymi i czułymi towarzyszami.
Nowofundland to rasa wyhodowana na kanadyjskiej Nowej Fundlandii. Przez tamtejszych rybaków wykorzystywana była do transportowania ciężkich ładunków oraz pomocy przy wyciąganiu sieci z morza. Obecnie nowofundlandy, dzięki wrodzonym umiejętnościom , doskonale odnajdują się w ratownictwie wodnym. Ich łagodne, wesołe usposobienie, cierpliwość i opiekuńczość sprawiają, że są oddanymi przyjaciółmi i towarzyszami zabaw.
