Pomeranian (Szpic miniaturowy) – niewielki rozmiarem, ale wielki sercem

Charakter

Szpic miniaturowy pomeranian jest ruchliwy, ciekawski, i zawsze chętny do zabawy. Ma wesołe, łagodne usposobienie i żywy temperament. Lubi towarzystwo i  bardzo szybko przywiązuje się do opiekuna. Charakteryzuje go  wrażliwość, oddanie i życzliwość wobec wszystkich domowników, choć zdarza się, że spośród nich wybiera faworyta. Źle znosi odosobnienie i najchętniej stale towarzyszyłby właścicielowi. Uwielbia  wspólne zabawy i wszelkiego rodzaju aktywności. Natomiast wobec obcych jest nieufny i  zdystansowany. Wykazuje dużą czujności, wrażliwość na obce dźwięki i każdy podejrzany szmer zasygnalizuje szczekaniem. Pomeranian na ogół jest przyjaźnie nastawiony wobec innych zwierząt. Chętnie przebywa w grupie psów o podobnej posturze. Bez trudu adaptuje się do każdych warunków, czuje się dobrze zarówno w domu z ogrodem, jak i w niewielkim mieszkaniu.

Pomeranian – umiejętności i wychowanie

Pomeranian jest inteligentny, bystry, spostrzegawczy i ciekawski. Posiada więc zespól cech, które ułatwiają naukę i wychowanie. Ponieważ zazwyczaj jest chętny do współpracy to dość szybko się uczy. Opiekun jednak musi wykazać się dużą cierpliwością i konsekwencją. Pomeranian  bywa uparty i chętnie korzysta ze słabości właściciela. Jednak stosowanie wychowania opartego na pozytywnych wzmocnieniach oraz unikanie kar, przynosi zamierzony efekt i może uczynić z pomeraniana idealnego towarzysza rodziny.

Zdrowie

Szpic miniaturowy zazwyczaj cieszy się dobrym zdrowiem. Jednak podobnie jak inne miniaturki ma skłonności do  dysplazji stawów biodrowych i łokciowych oraz zwichnięcia rzepek. Opiekun  nie powinien pozwalać mu na zeskakiwanie z wysokich mebli. Pomocny jest także odpowiedni ruch, który wspomaga rozwój mięśni tylnych łap. Wśród pozostałych schorzeń można wymienić:    

• problemy z tchawica (zapadniecie),
• hipoglikemię i niedoczynność tarczycy,
• kamicę pęcherza moczowego (kamica moczanowa),
• choroby oczu- zaćma, katarakta, podwinięcie powieki.

Warto wspomnieć jeszcze o rzadko spotykanym, ale niezwykle uciążliwym schorzeniu Alopecia X. Choroba ta, powodująca utratę sierści na ciele, dotyka przede wszystkim takie rasy jak : pomeranian, malamut, czy pudel miniaturowy. W trakcie choroby pies musi być chroniony przed promieniowaniem UV.

Żywienie

Psy tej rasy mają dość szybki metabolizm, tracą energię w krótkim czasie i potrzebują jeść często, lecz mało. Ze względu na stan okrywy włosowej karma dla psa tej rasy powinna być dobrej jakości, z odpowiednią ilością składników odżywczych Do menu pomeranianów można wprowadzać zarówno karmy suche, mokre, jak i samodzielnie przygotowywane gotowane lub surowe posiłki . Należy jednak pamiętać, że gotowane posiłki muszą być uzupełniane o preparaty wapniowo-witaminowe. Ważna jest także suplementacja kwasów tłuszczowych, czyli dodawanie do posiłków oleju z zawartością  kwasów omega-3.

Pomeranian – pielęgnacja

Obfity podszerstek psów tej rasy ma skłonności do zbijania się, przez co wymaga regularnego, praktycznie codziennego rozczesywania. Staranne wyczesywanie sierści pozwala zachować jej zdrowy i promienny wygląd. Szczególnie ważna jest pielęgnacja bujnej czupryny, która jest wizytówką każdego pomeraniana. Podczas kąpieli, które zalecane są nie częściej niż raz w miesiącu należy równomiernie rozprowadzić szampon, co z powodu obfitego podszersteka nie jest wcale łatwe. Ważne jest także dokładne spłukanie psa po umyciu i wysuszenie go suszarką. W przeciwnym razie nadmiar wilgoci pozostawiony na skórze psa może doprowadzić do odparzenia. Po każdej kąpieli należy sierść pupila  delikatnie rozczesać. Pomeraniana nie należy  bardzo krótko strzyc, ponieważ raz zgolona sierść z dużym prawdopodobieństwem już nigdy nie odzyska swojego pięknego, puchatego wyglądu. Strzyżenie niszczy zarówno strukturę włosa, jak i  jego ochronne właściwości. Psy tej rasy mają skłonność do tworzenia się zacieków wokół oczu. W takim przypadku konieczna jest codzienna higiena tych okolic, polegająca na przemywaniu powiek specjalnym płynem.

Musimy pamiętać, że z uwagi na bujne futro pomeranian źle znosi wysokie temperatury. W upalne dni należy bezwzględnie zapewnić mu chłodne miejsce do wypoczynku!

Najczęściej zadawane pytania

1. Skąd pochodzi rasa Pomeranian?
   Pomeranian pochodzi z Pomorza, lecz współczesna wersja wywodzi się głównie z Anglii. Popularność zdobył dzięki królowej Wiktorii.
2. Jak wygląda Pomeranian?
   Pomeranian to niewielki pies o obfitej sierści, małej kufie i wyrazistych oczach. Jego ogon dumnie układa się nad grzbietem.
3. Czy Pomeranian nadaje się do mieszkań?
   Tak, Pomeranian świetnie odnajduje się w mieszkaniach. Wystarczy, że codziennie zapewnisz mu zabawę i krótkie spacery.
4. Czy Pomeranian dobrze dogaduje się z dziećmi?
   Z reguły tak, ale dzieci powinny nauczyć się delikatności. Pomeranian bywa kruchy i nie zawsze toleruje zbyt intensywną zabawę.
5. Jak długo żyje Pomeranian?
   Przeciętna długość życia Pomeraniana wynosi od 12 do 16 lat. Przy dobrej opiece może żyć nawet dłużej.

Może spodoba Ci się również:

• Buldog francuski – mały pies o wielkim sercu
• Maltańczyk – biała kulka o sympatycznym usposobieniu
• Prezentownik dla psich maniaków